~ JungGo ~

ทามม๊าย...ทามมัย ฉันต้องมานั่งอัพบลอคเวลาดึกๆ ดื่นๆ ทุกทีเลยอ่ะ?

เพราะตอนบ่ายๆ เที่ยงๆ จนถึงเย็นๆ เนี่ย มันไม่ว่างหน่ะสิ่

ต้องไปเรียนๆๆๆ (ฟังดูขยัน ชิมิล่ะ *-*)

อันที่จริงเพราะความเหงาเป็นเหตุ นั่งกดดูรูปถ่ายของตัวเองกับเพื่อนๆ ในคอม เลยไปเจอรูปที่ตัวเองใส่ชุดนักศึกษา (พูดเหมือนตอนนี้เลิกใส่ไปแล้วเลย...)

เอาเป็นว่ามั่นใจหลายเปอร์อยู่เหมือนกันว่าหลายคนไม่รู้จักสถาบันการบินพลเรือน เพราะที่นี่มันเป็นแค่สถานศึกษาเฉพาะทางแห่งเล็กๆเท่านั้น แต่ได้รับการยอมรับจากองค์การ ICAO ให้เป็นสถานศึกษาที่มีคุณภาพนะเออ (ภูมิใจๆ)...เอาเป็นว่าถ้าใครเคยไปเดินเล่นสวนจัตุจักรบ่อยๆ ต้องรู้จักแน่นอน เพราะมันอยู่ตรงกันข้ามเลย

วันนี้จะขอเผา~ตัวเองด้วยรูปชุดนักศึกษาที่แสนภูมิใจนักหนา

แน่นอนเพราะที่นี่สอนเฉพาะทาง (เอกการบิน) ชุดนักศึกษาย่อมไม่เหมือนมหาลัยอื่นๆ แน่นอน

ต้องขอขอบคุณ U smile สำหรับรูปสวยๆ (ยกหางตัวเองนิดนึง)

แค่ส่วนบนก็ดูออกแระว่ามันไม่เหมือน เพราะแอบมีเนคไทสีแดงโผล่มา พอดีไม่ค่อยชอบถ่ายรูปเต็มตัว เพราะฉันมันหุ่นไม่ดี ไม่อยากประจานตัวเองไปมากกว่านี้ 55+ ...เห็นแบบนี้ ฉันไม่ได้เรียนพานิช นะย้ะ มันแอบเหมือน

วันไหว้ครูที่ ร.ร.เก่าฉันใส่แบบนี้ไปไหว้ครู...เพื่อนห้องอื่นที่ไม่สนิทกันเท่าไหร่ หันมาถามว่า

"เฮ้ยเธอ ทำงานที่กรมขนส่งเหรอ?"

ความรู้สึกตอนนั้นคือโกรธ โกรธมากไม่ได้มองว่าทำงานขนส่งมันไม่ดี แต่อีพวกบ้านี่ปากดี+หมาได้โล่อีก...ฉันหันกลับไปมองหน้ามัน ก่อนพูดไปว่า  "เสือก"

จริงๆแล้วโดยรวมฟอร์มเครื่องแบบของที่นี่มีต้นแบบมาจากกรมขนส่งนั่นล่ะ แต่...ขนส่งทางอากาศ 

นี่ก็ชุดนักศึกษา...อะไรหนอที่เปลี่ยนไป...เนคไทหาย เปลี่ยนเป็นใส่บ่าแทน 1 ขีดหมายถึง ปี1

แอบเครียดกับตัวเองเล็กน้อยถึงปานกลาง ตอนใส่เนคไทเหมือนเด็กพานิช พอถอดออกม๊านช่างเหมือนกระเป๋ารถเมย์...เวรกรรม มันเหมือนจริงๆ สถาบันฉันเลือกที่จะแตกต่าง โห๊ะๆ*-* 

True coffee ต้องจ่ายค่าสปอนซ์ฉันนะเนี่ย เหอๆ โปรโมตให้แบบว่าเต็มที่

หลายครั้งที่ขึ้นรถเมย์กลับบ้าน ฉันจะต้องโดนมองเหมือนตัวประหลาด เพราะชุดที่ใส่มันเหมือนกระเป๋ารถเมย์เปี๊ยบ บางคนมองสายจาเหยียดหยามตั้งแต่หัวจรเท้าเลยล่ะ จะคิดก็ชั่งเหอะ ทำไม ทำงานเป็นกระเป๋ารถเมย์แล้วผิดเหรอ...อาชีพสุจริตนะค่ะ

ขอตั้งชื่อรูปนี้ว่า Fighting!

กำลังสู้ๆๆ เพื่ออนาคตของตัวเอง  

ฉันไม่แคร์หากใครจะมองว่าสถาบันฉันเป็นยังไง ชุดประหลาด ฯลฯ เพราะฉันภูมิใจในสถานที่ที่ฉันเรียน เคารพสถาบันเล็กๆเฉพาะทางแห่งนี้ และฉันรักสถาบันของฉันที่สุด 

 ความประทับใจเล็กๆน้อย

เคยมีครั้งนึงที่ใส่ชุด นศ.นี่ล่ะไปสยาม by BTS. เจอฝรั่งกลุ่มหนึ่งอายุราวๆ 20 กว่าๆมั้ง

เค้าสะกิดฉัน(ซึ่งฉันอยู่คนเดียว) เค้าถามฉันเป็นภาษาอังกฤษว่า "คุณเป็นนักบินเหรอ?"

อ๊ากอยากจะกระโดดหอมแก้ม...นั่นน่ะอนาคตค่ะ(ซะงั้น)

ฉันตอบเขาไปว่า "เปล่า ฉันเป็นนักศึกษา" เค้าก็บอกว่าที่อเมริกานักบินแต่งตัวแบบนี้

ถ้าอย่างงั้น ฉันคงเป็นนักบินตัวน้อยที่เด็กที่สุดในอเมริกาล่ะ.....ฝันเฟื่องชะมัด*-*

วันนั้นนั่นเองที่ต้องกลั้นยิ้มไว้จนปวดแก้มไปหมด

กลับบ้านมาแจ๊นมาเล่าให้อาฟังอย่างด่วน อาบอกว่า "นักบินเค้าก็แต่งอย่างงี้ทั้งนั้นล่ะ เพียงแต่ตรงบ่าที่เห็นเป็น 1 ขีดหน่ะ ของนักบินมันจะมี 4 ขีด และเป็นสีทอง" ...อืมม ศึกษาไว้ เพื่อได้ใส่ *-* 

ความฝันจริงๆเลยของเราคือ อยากเป็นนักบิน แต่มันยากนะ เพราะเราเป็นผู้หญิง

ตอนที่ไปกรี๊ดดงบังที่ Central World มีกลุ่มๆหนึ่งเค้าอยู่ด้านหลัง เขาคุยกันเองว่า

...สถาบันการบินพลเรือน เขาเป็นนักบินเหรอ ไม่ใช่มั้ง หน้ายังดูเด็กๆอยู่เลย...เฮ้ย ลองถามดูดิ่ ดูท่าทางเขามากรี๊ดดงบังเหมือนกัน ก็แคสเหมือนกัน ถามดิ่ๆ...

แต่สุดท้ายก็ไม่มีใครถาม ฉันเองที่ได้ยินการสนทนาทั้งหมด หันไปยิ้มให้เล็กน้อย อืมม เขาคงรู้ล่ะว่าฉันได้ยิน เขาก็ยิ้มกลับมา ถึงจะไม่รู้จักกัน แต่เราเลือดแดงเหมือนกัน แคสสิโอเปีย 

แอบยิ้มอย่างมีความสุข! ...มีคนชมฉันว่าหน้าเด็ก....ว๊ากๆๆๆ

.............

รู้สึกว่าครั้งนี้จะอัพบลอคยาวกว่าทุกครั้ง หรือเพราะมันมีรูปเยอะกว่าทุกครั้งหว่า

พิมพ์เมื่อยล่ะ ดึกมากแล้ว ขอตัวไปนอนก่อนล่ะค่ะ

ง่วงมากมาย

ที่สำคัญไม่รู้ว่าจะร่ายยาวอะไรต่อล่ะ  

อีกนิดใครอยากรู้อะไรเกี่ยวกับ สถาบันการบินพลเรือน คลิ๊กที่นี่ 

Tc